Verkiezingen

Posted by on Aug 31, 2012 in Blog Herre Faber | No Comments

Ik ergerde mij tot nu toe kapot aan verkiezingsdebatten. Nooit zal een politicus op basis van door anderen aangedragen feiten of redeneringen zijn mening aanpassen. ‘Hmm, ja, daar zegt u zowat, daar moet ik nog eens over nadenken’, is politici volstrekt vreemd.

Eén van mijn hedendaagse intellectuele helden is Geoffrey Miller, een Amerikaanse evolutionair psycholoog. In zijn boek ‘de parende geest’ beschrijft hij de menselijke geest als gevolg van seksuele selectie. Net zoals vrouwtjespauwen mannetjespauwen selecteren op de mooiste staarten en alleen met deze geluksvogels paren, hebben mensen bij voorkeur zoveel mogelijk seks met soortgenoten in het bezit van de grootste, meest ontwikkelde breinen. Hierdoor heeft de mensheid de afgelopen paar miljoen jaar krankzinnig veel grijze cellen ontwikkeld. De logische consequentie hiervan beschrijft Miller in zijn laatste boek ‘Darwin en de consument’. Wil je paren, dan moet je met je brein adverteren: signalen uitzenden die iets zeggen over je persoonlijkheid, zodat je hopelijk uitgekozen wordt en seks mag hebben.

Vissen

Onze persoonlijkheid wordt door moderne psychologen ingedeeld met behulp van vijf dimensies, de ‘Big Five’, te weten ‘openheid’, ‘zorgvuldigheid’, ‘vriendelijkheid’, ‘stabiliteit’ en ‘extraversie’. Scores op deze dimensies zijn stabiel gedurende het leven en deels genetisch vastgelegd. Bovendien zijn ze, zoals het hoort, onafhankelijk: de score op bijvoorbeeld openheid voorspelt niets over vriendelijkheid. Miller geeft tal van gedragsvoorbeelden waarmee we de Big Five adverteren. Het houden van vissen vergt bijvoorbeeld veel moeite. Als je niet regelmatig het nitraatgehalte meet, het water ververst en eten geeft, zijn ze zo dood. Het succesvol houden van vissen is dus een signaal aan mogelijke sekspartners dat je zorgvuldig bent. Zo gebruiken mensen ook hun politieke voorkeur om signalen over hun Big Five scores te geven.

Persoonlijkheidstype

In dit verband wil ik u het volgende citaat van Miller niet onthouden. ‘Dat politieke ideologieën iets zeggen over iemands persoonlijkheid is één van de redenen waarom politieke discussies vaak tijdverspilling zijn. Iemand er op basis van rationele argumenten en empirisch bewijs van proberen te overtuigen dat hij niet op een milieupartij moet stemmen, maar libertariër moet worden, heeft even weinig zin als met diezelfde middelen te proberen iemands overgeërfde persoonlijkheidstype te veranderen.’

Dit inzicht geeft mij veel rust. Dankzij Miller zal ik mij in het vervolg minder opwinden tijdens verkiezingsdebatten en geamuseerd toekijken hoe politici, onbewust, opscheppen over hun persoonlijkheden.