Homohaat

Posted by on Apr 11, 2013 in Blog Herre Faber | No Comments

Ik loop al jaren rond met een grote vraag: waarom bestaat homohaat? Bijvoorbeeld in Rusland, een groot deel van Afrika en het Midden-Oosten ben je je leven als homo niet zeker en nog maar enkele decennia terug was het in Nederland ook niet bepaald een homoparadijs. De argumenten van homohaters zijn onveranderlijk dommig. ‘Het is onnatuurlijk’, ‘homo’s dragen niet bij aan de instandhouding van de menselijke soort’ en opvallend vaak is homohaat religieus geïnspireerd: ‘God haat homo’s en wij dus ook’.

Eigenlijk niet waard om op te reageren, maar toch maar even. Televisie kijken is ook onnatuurlijk. De mensheid groeit zo hard, ondanks al die homo’s, dat er allerlei milieuproblemen ontstaan. Er is geen enkel bewijs voor een god, dus hoe kan je weten wat Hij wil?

Evolutie

Deze ‘argumenten’ kunnen niet de diepere oorzaak zijn van homohaat. Homo’s zijn door hun gedrag niemand tot last. Hetero’s verdienen geen cent minder door homo’s, homo’s veroorzaken geen geluidsoverlast, er is werkelijk geen enkel maatschappelijk ongemak te verzinnen dat specifiek door homo’s wordt veroorzaakt. Vanwaar dan toch die uitzinnige afkeer? Tot nu toe kon ik slechts verzinnen dat het evolutionair handig kan zijn om een afkeer te hebben van mensen die anders zijn dan jezelf. Als je te naïef bent in het vertrouwen van anderen is het snel gebeurd met je, dus wantrouwen is niet zo raar. Maar heel erg kapot was ik zelf ook niet van die verklaring. Tot de zaak Yunus en de rol van de Turkse premier Erdogan.

Onderbuikgevoel

Die evolutionair bepaalde afkeer speelt wel een rol, maar wordt als instrument gebruikt door machthebbers en enge politici die steun van het volk willen hebben. Het aanwijzen van een zondebok is een mooie manier om mensen te verenigen en achter je te scharen. Maar dat is het effectiefst als het volk tóch al een onderbuikgevoel tegen die potentiële zondebok heeft. Dat maakt het gemakkelijker, zoals Hitler met het antisemitisme al had uitgeknobbeld. Als je dan eenmaal macht hebt verzameld, kun je vervolgens je politieke agenda gaan uitvoeren. Het aanwakkeren en uitdragen van homohaat is dus geen doel op zich, maar een instrument om macht te verzamelen, zoals Erdogan zo ‘prachtig’ demonstreert. Ik snap het nu beter, maar ik vraag me wel af of ik er blij van word.