18 mei 2012

De aanleg van meer groen in stedelijke gebieden kan een besparing opleveren van 65 miljoen euro op het budget voor de gezondheidszorg. Dat blijkt uit onderzoek van KPMG in opdracht van het ministerie van Economische Zaken.

Meer groen kan er ook voor zorgen dat werknemers zich minder vaak ziek melden, wat een besparing van 328 miljoen oplevert. Het is de eerste keer dat het economische effect van meer groen op de gezondheidszorg werd onderzocht. Hoewel wetenschappelijk onderzoek aannemelijk maakt dat een ‘groene omgeving’ een gunstig effect heeft op de gezondheidstoestand van mensen, is het economisch effect daarvan nog nooit eerder berekend.

Depressie omlaag

Op basis van twee casestudies in de Amsterdamse wijk Bos en Lommer heeft KPMG een berekening gemaakt voor heel Nederland. Onderzocht is de invloed van groen op depressies en op het voorkomen van extreem overgewicht bij jongeren. KPMG heeft berekend dat bij 10 procent meer groen in de wijk, er 130 depressiepatienten minder zouden zijn.

Kostenbesparing

De bespaarde kosten in zorg en in ziekteverzuim komen op 800.000 euro. Voor heel Nederland zou dit uitkomen op zo’n 400 miljoen euro. Het effect van groen op obesitas is minder goed te kwantificeren, hoewel het effect aannemelijk is omdat kinderen met 10 procent meer groen 15 procent meer bewegen.

Onderzoek

Het onderzoek is begeleid door een klankbordgroep met de ministeries EL&I en VWS, de GGD Amsterdam, zorgverzekeraar Menzis, TNO, RIVM, MUMC, Raad voor de Gezondheid en een huisarts. Het TEEB-onderzoek gezondheid is mede gefinancierd door de gemeente Amsterdam en is 16 mei 2012 door staatssecretaris Bleker van EL&I naar de Tweede Kamer gestuurd.
(Zorgvisie – Mark van Dorresteijn)

Bied jij dezelfde kansen aan Indiase gehandicapten? 

Locatie: Vishakhapatnam, India (Oost India)
Duur: 6 maanden, vanaf juli 2012 

Omschrijving project
Begin 2011 is er vanuit India een hulpvraag gekomen om een orthopedische werkplaats op te zetten. Deze aanvraag is gekomen van de stichting Friends Indeed. Deze stichting heeft in 2009 samen met de lokale partner Ardar een campus voor fysiek gehandicapten kinderen opgericht. De campus richt zich ook op het buitengebied. Deze activiteiten zijn er op gericht om de leefomstandigheden en het toekomstperspectief van de kinderen te verbeteren. Momenteel is er veel vraag naar hulpmiddelen maar de voorziening om deze te leveren was er kortgeleden nog niet. De doelstelling van het gehele project is dan ook, het inrichten van een orthopedische werkplaats en het opleiden van technici.

Het project rondom de orthopedische werkplaats is in oktober 2011 van start gegaan. Vier projectleden hebben inmiddels de orthopedische werkplaats ingericht en hebben alle hulpvragen in kaart gebracht. Vanaf januari 2012 zijn zij bezig met het overdragen van de kennis over het vervaardigen van de hulpmiddelen op 2 lokale mensen. Movendi zoekt nog een aanvulling op het projectteam voor de 2e helft van het project. Eind juli gaat het huidige team weer terug naar Nederland. Wij streven ernaar een nieuw klein team samen te stellen, die na een overdrachtsperiode het stokje overneemt. De taak is vooral gericht op het begeleiden van deze lokale technici tot enige mate van zelfstandigheid in het vervaardigen van de middelen. Je werkt in nauw verband samen met de fysiotherapeut op de Campus. Het projectplan is op te vragen of wordt met deze vacature meegezonden.

Kosten
Er wordt vanuit Movendi gevraagd om als projectteam zelf actief naar sponsors te zoeken. Het is de bedoeling dat de onkosten die je voor het project maakt, zoals bijvoorbeeld tickets, inentingen, benodigde materialen en onderdak in India, gedekt worden door sponsoring.

Wat verlangen we van jou?
- Afgeronde orthopedisch instrumentmaker of orthopedisch technoloog 
- Actieve participatie bij de voorbereidingen en de invulling van de doelstelling van het project
- Teamspeler
- Affiniteit met het overbrengen van kennis
- Goede beheersing van de Engelse taal
- Interesse in ontwikkelingswerk
- Ervaring op het gebied van ontwikkelingswerk of revalidatietechniek is een pré

Info Interesse of vragen? Neem contact op met:
Marije Companjen 06-48017902 / Karin Hoetmer 06-15043915
of e-mail: info@movendifoundation.org 

http://vizagindia2011.wordpress.com 
www.friendsindeed.nl 

Onmiddellijk moest ik denken aan het voornemen van De Haagse Hogeschool om alleen nog maar docenten aan te nemen met een master in hun achterzak. Op basis van mijn eigen ervaringen met masterloze collega’s heb ik dát juist altijd kort door de bocht gevonden. Maar een dergelijke antiwetenschappelijke houding van een hogeschooldocent nota bene doet mij ernstig twijfelen. Het kan echter nog gekker. De Haagse Hogeschool is van plan geweest om een opleiding ‘Chinese geneeskunde’ te starten. Gelukkig gaat het niet door, maar de reden grenst aan waanzinnigheid: ’Er was geen markt voor.’ Men had het natuurlijk moeten afkeuren, omdat het niet werkt.

Placebo-effect

Toen ik net mijn elektrische fiets had, was ik daar erg blij mee. Een gevoel van euforie bekroop mij: ‘Wat fietst dit heerlijk licht.’ Stelt u zich eens voor: Faber, dik tevreden. Maar ik had stom genoeg de werking van de knopjes niet uitgezocht. Tijdens het fietsen dacht ik dat hij aan stond, maar dat was helemaal niet zo. Ik had mijzelf compleet voor de gek gehouden. Behoorlijk dom, maar het gebeurde mij wel. Met medicijnen gebeurt het zelfs zo vaak, dat er een term voor is bedacht: het placebo-effect. Je dient een pilletje toe waar niks in zit, en toch helpt het.

Om dit soort zelfmisleiding te voorkomen, voeren wetenschapppers medicijnenonderzoek ‘dubbelblind’ uit: als ze kijken wat een stof doet bij een groep proefpersonen, dienen ze de helft van de proevers een nepmiddel toe. De patiënt noch de behandelaar weten of ze het werkzaam geachte medicijn of een nepmiddel krijgen toegediend. Het is een simpele doch doeltreffende truc om alléén de werkzaamheid van het medicijn te testen. Niet dubbelblind onderzocht? In de prullenbak ermee!

Onwetend

Als de behandeling wél dubbelblind is onderzocht en de werkzaamheid daarmee niet aangetoond, dan luidt de conclusie onvermijdelijk: onzin, ook in de prullenbak (het medicijn, niet het onderzoek). En dat is precies wat er is gebeurd met alternatieve geneeswijzen als homeopathie, voetzoolreflexologie, shiatsu en acupunctuur. Ze zijn dubbelblind onderzocht en bleken niet te werken. Als je dan toch een opleiding hierin wilt starten, ben je óf onwetend óf je neemt het niet zo nauw met de waarheid en laat commerciële belangen prevaleren boven kwaliteit. Geen van beide opties passen een HBO-instituut als de Haagse Hogeschool. ‘Geen markt voor’… kom op zeg!

Dit bleek uit een onderzoek dat is gebaseerd op de gegevens uit de zogenoemde Copenhagen City Heart Study. Dit is een onderzoek dat al sinds 1976 loopt en waarbij 20.000 mannen en vrouwen tussen de 20 en 93 jaar worden gevolgd. De gegevens uit dit onderzoek worden onder meer gebruikt om informatie te verzamelen over genetica, allergieën, dementie, hartfalen en epilepsie.

In het onderzoek zijn zowel de gegevens van joggers als niet-joggende mensen gebruikt. In totaal werd er van de gegevens van 1116 mannelijke joggers en van 762 vrouwelijke joggers gebruik gemaakt. De onderzoekers hebben in een aantal periodes gegevens verzameld. Zo zijn de proefpersonen gevolgd tussen 1976 en 1978, tussen 1981 en 1983, tussen 1991 en  1994 en tussen 2001 en 2003.

In deze periodes moesten alle joggers aangeven hoe vaak ze jogden en hoe ze snel ze gingen. In de periodes dat de proefpersonen gevolgd werden, is ook bijgehouden hoeveel mensen er stierven. Zo zijn er van de gevolgde proefpersonen in totaal 10.158 mensen gestorven die nooit jogden en zijn er 122 joggende mensen gestorven. Uit de analyse volgde, zoals al eerder genoemd, dat mannen die joggen gemiddeld 6,2 jaar langer leven dan mannen die niet joggen. Joggende vrouwen leven gemiddeld 5,6 jaar langer dan vrouwen die niet joggen.

Verder is er onderzoek gedaan naar de intenstiteit van het joggen. Hoeveel voordeel men van het joggen heeft ondervonden bleek sterk af te hangen van de mate van joggen. Het optimale resultaat werd gevonden wanneer mensen twee tot drie keer in de week in totaal 1 tot 2,5 uur gingen joggen.
Een langzaam of gemiddeld tempo bleek daarnaast de beste resultaten te geven.

De onderzoekers hebben ook naar een verklaring gezocht voor dit positieve effect door joggen.Zo verbetert joggen de zuurstofopname, verlaagt het de bloeddruk, functioneert het hart beter, is het goed voor het immuunsysteem en wordt overgewicht voorkomen. Daarnaast kan het ook psychisch een positief effect hebben omdat mensen door te joggen in contact komen met andere joggers.

Volgens de onderzoeker Peter Schnohr is op basis van dit onderzoek vast te stellen dat regelmatig joggen de kans op een lang leven vergroot. Verder is er op basis van dit onderzoek dus te concluderen dat je het optimale resultaat behaalt wanneer je dus twee tot drie keer in de week 1 tot 2,5 uur niet te hard gaat joggen. 

Meer informatie op www.therapwii.nl

hebben al veel demonstraties gehad van verkoper en fabrikanten als BTS, Vicon, Codamotion en noem maar op.

Ook zijn ze een nieuw een zeer betaalbaar systeem tegengekomen. Namelijk het Optitrack systeem. 

De prijs van een volledig systeem ligt rond 13.000 euro, daar kunnen nog veel andere paramedisch

gerichte 3D-systemen een puntje aan zuigen. Hoewel het Optitrack systeem nog niet getest of 

gedemonstreerd is gezien, lijkt het veelbelovend. Ook biedt Naturalpoint (fabrikant van Optitrack) wordt

ondersteuning op het vlak van koppeling en synchronisatie met bijvoorbeeld Forceplates en normale videocamera’s.

Bekijk eens hun website:

Link reikt jaarlijks een prijs van 1.500 euro uit voor de beste nieuwswaardige afstudeerscriptie. ‘Je kunt je scriptie schrijven voor de punten, en dan is het dat. Maar je kunt je scriptie ook openbaar maken via de hbo Kennisbank en dan krijgt ie wellicht een follow up,’ benadrukte hoofdredacteur René Rector van Link. ‘Dan wordt ie maatschappelijk relevant.’

Het is een oppervlakkige verklaring. Het verklaart niet waarom ik zonder enige moeite dun blijf en Rob Oudkerk zich steeds weer moet beheersen om niet uit zijn voegen te groeien. Wie dieper zoekt, stuit een keer op de vraag: “Waarom heb ik minder honger dan Rob Oudkerk?” Waarom heeft Rob nog steeds een hongergevoel als hij objectief gezien genoeg heeft gegeten en ik niet? Het antwoord leidt mogelijk tot de oplossing van het obesitasprobleem.

Ratten

De diepere reden heeft met zelfbeheersing zeker niets te maken. Hongergevoel staat onder controle van hormonen. Het hormoon dat voor een verzadigingsgevoel zorgt, heet leptine. Het wordt door het vetweefsel geproduceerd en in de bloedbaan gedumpt: vetweefsel is actiever dan je denkt. Na een stukje reizen komt het aan in het brein en veroorzaakt daar een verzadigingsgevoel. Het probleem bij dikke mensen is dat het verantwoordelijke stukje brein, de hypothalamus, verminderd reageert op dit hormoon. Er ontstaat minder verzadigingsgevoel en dus blijven ze dooreten terwijl het eigenlijk niet nodig is. Dit gebeurt zeker in onze samenleving waar voedsel ongekend goedkoop is.

Volgende vraag: waaróm is de hypothalamus ongevoelig voor leptine? Onderzoek wijst uit dat een overvloed aan voedsel in je vroege jeugd de hypothalamus ongevoelig maakt voor leptine. En dan bedoel ik echt vroeg: vanaf de zwangerschap tot de peutertijd. Ik heb bijvoorbeeld een mooi onderzoek gevonden dat aan alle kwaliteitseisen voldoet. Een groep ratten, willekeurig gekozen, kreeg als jonkie heel veel te eten. Een andere groep kreeg normaal te eten. De gevolgen waren spectaculair. De overvoede groep ontwikkelde een overdreven hongergevoel dat nooit meer wegging en bleef daardoor als volwassene moddervet in tegenstelling tot de controlegroep. Zijn mensen ratten? Nee, maar wat betreft dit onderwerp heeft dat weinig betekenis.

Houd stand

Dus, beste studenten, als jullie dit lezen. Jullie moeten nog kinderen krijgen. Mocht dat gebeuren, laat je dan niet overhalen door gezeur, gehuil en gekrijs. Geef je kind niet te veel (ook niet te weinig natuurlijk), houd drie jaar stand en je zoon of dochter heeft er de rest van zijn leven plezier van.

De robot bevat vier wielen en weegt nog geen vijf kilo. Voor een sprong richt de robot zich op. Wanneer de robot zich in de lucht bevindt, zorgt een gyrostabilisator ervoor dat de robot zich horizontaal verplaatst en weer op zijn wielen terecht komt.

Een sprong vraagt wel behoorlijk wat energie van de robot. Met een acculading kan de robot zo’n 25 sprongen uitvoeren.

Het Amerikaanse leger heeft de ontwikkeling van de robot SandFlea mede mogelijk gemaakt. Zij verwachten namelijk de robot zelf in te kunnen zetten. Dit willen ze doen door de robot op daken te laten springen en zo de boel te laten verkennen. Verder zou de robot door een raam op de tweede verdieping kunnen springen om te  achterhalen of zich hier verdachten ophouden. De robot zendt intussen telkens beelden naar de bestuurder.

Zie voor meer info: http://www.bostondynamics.com/robot_sandflea.html

Hoe moest dat dan in de oertijd… toen er geen brillen waren? Het lijkt mij wel handig om een wild dier te zien vóórdat hij dichtbij genoeg is om je met huid en haar op te vreten. Ik heb dan ook nooit de standaardverklaring geloofd dat bijziendheid genetisch is. Dat hadden onze voorouders nooit overleefd. Maar weten is beter dan geloven en gelukkig zijn er onderzoekers zo gis geweest om mensen van pas ontdekte inheemse stammen te onderzoeken. Wat blijkt? Niemand van deze ‘primitieve’ mensen was bijziend. Echt waar: niemand! Wat blijkt nog meer? Na twee generaties toedienen van beschaving is de helft inmiddels bijziend, net als in Nederland.

Leesbril voor kinderen

Kennelijk leidt beschaving tot bijziendheid en niet je genen. Er is zelfs een verklarend mechanisme ontdekt. Misschien een beetje technisch, maar hier volgt het. Een goed functionerende ooglens buigt het binnenvallende licht af, waardoor een scherp beeld op het netvlies ontstaat. Voor het zien van een nabij voorwerp moet de lens het licht heel sterk buigen door met speciale spiertjes de lens boller te maken. Bij te weinig buiging projecteert het beeld áchter het netvlies en ontstaat op het netvlies een vaag beeld. Als dit gebeurt bij kinderen, wier ogen nog volop in ontwikkeling zijn, reageert het netvlies door, heel slim, naar achteren te groeien.

Maar dit is in onze beschaafde wereld een rampzalig recept! Wij dwingen kinderen om van dichtbij boeken te lezen. Het netvlies groeit daardoor bij de helft van de bevolking sterk naar achter, veel meer dan in de oertijd. Het kan zelfs zover verplaatsen dat daardoor ver weg zien een probleem wordt: je bent bijziend! Met andere woorden: onderwijs is de oorzaak van bijziendheid! Wat is de remedie? Boeken en computermonitoren afschaffen? Wellicht, maar niet erg praktisch. Een andere mogelijkheid is om kinderen met een beginnende bijziendheid te helpen bij het lezen. Helpen betekent in dit geval niet een bril voor ver weg (dat is slechts symptoombestrijding), maar juist een leesbril. Zouden oogartsen en opticiens deze radicale ‘ziens’wijze aankunnen? Ik ben bang van niet.