Doping

Posted by on Okt 26, 2012 in Blog Herre Faber | No Comments

Enige tijd geleden zag ik een uitzending van Andere Tijden Sport over de grootste atleet ooit: de Canadees Ben Johnson. In de jaren tachtig van de vorige eeuw verpulverde hij op de honderd meter sprint de tijd van de toen gedoodverfde favoriet en evangelische schijnheil Carl Lewis en liep een fenomenaal wereldrecord. Ben werd toen gepakt op doping, tegenwoordig zit Lance Armstrong in het beklaagdenbankje.

Als ik het zo zie op televisie: die anti-doping instituten en de macht die ze hebben over de sporters doen mij sterk denken aan wat ik weet van de geheime Staatspolizei in de Tweede Wereldoorlog. Topsporters moeten van ieder uur van elke dag aangeven waar ze zijn en kunnen zonder waarschuwing overvallen worden door deze Gestapo-achtige dopingjagers. Waarom staan wij het als samenleving toe dat deze mensen (ja, topsporters zijn ook gewoon mensen) buiten de normale wetgeving worden geplaatst? Ik denk dat de wortels hiervan liggen in de evolutionaire functie van sport.

Pot verf

Ik hoor u al denken: ‘Hoezo evolutionaire functie?’ Sport droeg in de prehistorie toch niets bij aan onze overleving? Eerder omgekeerd, wat is er nuttelozer dan sport? Je kunt die energie beter besteden aan voedsel zoeken of kinderen grootbrengen. Maar overleven is niet alles. Je moet ook seksen om je genen in de volgende generatie te krijgen. En seks krijg je niet zomaar: je moet indruk maken op potentiële partners voordat je mag. Sport is het geïnstitutionaliseerd adverteren van je goede genen. Als je daarbij vals speelt, krijgen je potentiële seksmaatjes een vals beeld van jouw genen en verprutsen ze hun dna aan een genetische loser. Denk ter vergelijk aan een stekelbaarsmannetje dat een pot verf zou vinden en zijn buik extra rood verft (dat trekt vrouwtjes) of bodybuilders met bicepsimplantaten.

Dus dopinggebruikers spelen vals in de evolutionaire seksuele strijd. Maar zijn we tegenwoordig niet behept met hogere idealen zoals vrijheid en gelijke rechten voor iedereen? Is dat niet belangrijker dan het ten koste van alles handhaven van dit primitieve mechanisme van seksuele evolutie? Het interesseert mij bijna niets of iemand Olympisch kampioen wordt dankzij doping. Zeker niet genoeg om deze grove inmenging in het privé-leven van topsporters te rechtvaardigen. Dopingjagers, get a life!