Dalai lama

Posted by on Feb 28, 2013 in Blog Herre Faber | No Comments

Tot de Chinezen onder het mom van een ‘vredige bevrijding’ in 1950 Tibet binnenvielen, was de dalai lama daar met wisselend succes de spiritueel leider. Leiders zijn uiteindelijk ook maar mensen en gaan dus een keer dood. Wie wordt de opvolger? Hijzelf, door wedergeboorte! Het is wel altijd even zoeken, maar uiteindelijk weet een groepje van hooggeplaatste lama’s op miraculeuze wijze de reïncarnatie van de vorige dalai lama te vinden.

Op de één of andere manier krijgt de huidige dalai lama altijd goede pers in het Westen. Iedereen vindt het zo’n spirituele, wijze pacifistische man met humor. En, voor zover ik dat kan beoordelen, klopt dat ook. Maar ik ken wel meer humoristische mensen met goede ideeën. Alleen deze mijnheer krijgt een overkill aan (media)aandacht, omdat tijdens de crematie van de vorige dalai lama de rook een bepaalde kant opwaaide en iemand een droom over hem had.

Alfamannetje

In welke eeuw leven we nou? Meer dan honderd jaar geleden is al vastgesteld wat goede redenen zijn om iets te geloven en de ‘argumenten’ voor reïncarnatie horen beslist niet in dat rijtje thuis. Ik snap best dat mensen behoefte hebben aan een leider. Wij zijn een diersoort waarbij het alfa mannetje een belangrijke rol speelt. Onze evolutie heeft geleid tot het verlangen naar een leider. Dat kun je goed of slecht vinden, het is een feit. Maar kan de uitverkiezing van die leider niet zonder een beroep te doen op reïncarnatieonzin?

Republiek

In Nederland werkt het iets anders, maar niet minder primitief. Bij ons zit Beatrix op de troon en binnenkort Willem Alexander. Ze vervullen een belangrijke publieke functie. Publiek! Ik vind het te barbaars voor woorden dat alleen Willem-Alexander de troon kan overnemen en verder niemand in Nederland, op zijn directe familie na. Dat is oneerlijk, ondemocratisch ook! Als via een verkiezing blijkt dat een meerderheid in Nederland hem geschikt vindt, prima. Ik zou niet op hem stemmen, misschien wel op Máxima. Maar bij een verkiezingsnederlaag zou iemand anders het stokje over moeten nemen. Dat is ook leuk en gezellig, maar bovenal democratisch. Op deze manier kunnen we met opgeheven en rationeel hoofd de eenentwintigste eeuw in marcheren. Weg met de dalai lama en de monarchie. Leve de democratie! Leve de republiek!